Op deze pagina vindt u enkele ervaringen van ouders en kinderen met mrt-mercurius op het gebied van Motorische Remedial Teaching en MatriXcoaching.


Hendrik-Ido-Ambacht, mei 2012

Bas kwam in februari 2011 terecht bij mrt-mercurius

met diverse klachten. Zijn handschrift was onleesbaar,

gymnastiek was een probleem, balspelletjes gingen

niet. Kortom: hij zat zichzelf ernstig in de weg op allerlei

gebied. Dit had tot gevolg dat hij, uit pure frustratie, kon

ontploffen van woede en daarna depressief riep dat

“hij toch niets kon”. Dat gebeurde alleen op school.


Wij hadden al een heel traject met diverse instanties,

testbureau’s en scholen achter de rug en zijn toen

uiteindelijk beland in het Maasstad Ziekenhuis. Daar

kreeg hij de diagnose “mogelijk ADD”. Hiervoor kreeg

hij medicatie voorgeschreven. Binnen een week hadden wij een ander kind dat ineens mee kon komen op school. Echter bleven de problemen met o.a. handschrift spelen wat weer voor de nodige frustraties bij Bas zorgde. Kon hij zich eindelijk concentreren op zijn werk, was het weer niet leesbaar en kreeg hij daar weer een standje voor. Kortom: we waren er nog niet helemaal. Er moest nog iets gebeuren.


Via een tip van een oude buurvrouw zijn wij terecht gekomen bij mrt-mercurius. Na wat testen en een intakegesprek met Wendelyn kwamen we er al snel achter dat Bas zijn hele lichaam van oorsprong links georiënteerd bleek te zijn. Als baby had hij eigenlijk niet gekropen; hij was met 9 maanden gewoon gaan staan en gaan lopen. Ook bleek dat ze hem op de kleuterschool rechts hadden aangeleerd terwijl links dominant bleek te zijn. En daar begonnen dan ook de commentaren van de leerkrachten. Bas zou onhandelbaar zijn, niet goed mee willen doen; wij hebben ze allemaal aangehoord. Maar achteraf gezien was het ook logisch dat Bas boos werd want hoe wil je een kind dat eigenlijk links is met rechts

leren werken zonder frustratie? Tel daarbij op zijn concentratiestoornissen en je hebt een heel ongelukkig kind dat steeds verder afglijdt.


Met veel geduld en de positieve benadering van Wendelyn tijdens de wekelijkse sessies en de nodige oefeningen thuis zijn we nu een jaar verder en het resultaat is echt een verschil van dag en nacht! Kon je zijn handschrift eerst niet lezen, nu dus wel. Meedoen met gymnastiek? Een makkie voor Bas. Hij zit veel beter in zijn vel en kan zich veel beter uiten zonder eerst boos te worden. Hij is een lekkere kletskous die ons als ouders ook vaak een spiegel voor houdt. Ook wij moeten hem uit laten praten als hij aan het vertellen is en mogen niet door zijn verhaal heen praten. Vroeger zou hij boos zijn geworden hierover, nu niet meer. Op school wordt hij omschreven als een lekker ventje dat goed zijn best doet, mooie cijfers haalt, brede interesses heeft en erg sociaal is. Als ze ons dat verteld hadden in groep 1 hadden wij ze niet geloofd.


Het is een investering in je kind en in jezelf als ouder als je kiest voor MRT. Wij hebben ons

kind zien veranderen van een boos, verdrietig en bang ventje in een lekker kereltje dat weer

zelfvertrouwen heeft, lekker in zijn vel zit en goed meekomt op school. Natuurlijk zijn er

altijd dingen die hij minder leuk vindt aan school maar wie had dat niet als kind?


Kortom: MRT? DOEN!


Alexandra den Bouw-Elfering


>>>>>


Hendrik-Ido-Ambacht, mei 2011

Mijn dochter Romy begon met MRT op advies van school. Romy had geen goede pengreep waardoor ze slordig schreef. Bij het motorisch onderzoek door Wendelyn bleek dat Romy op vrijwel alle geteste vlakken onvoldoende scoorde. Er was dus genoeg reden om Romy te gaan trainen. Dit gebeurde eerst in groepsverband in de gymzaal en later in groepsverband aan tafels waar de wat kleinere oefeningen gedaan werden.

 

Voor thuis kreeg Romy ook huiswerk. Er moesten bepaalde grondoefeningen gedaan worden om baby-reflexen kwijt te raken. Romy ging namelijk met 6 maanden staan en na 9 maanden liep ze en daardoor had zij bepaalde reflexen wel of niet af/aangeleerd.

 

Tussendoor is Romy een tijdje gestopt omdat ze op een ongelukkig MRT-tijdstip ook een andere cursus ging volgen. In het jaar dat Romy MRT volgde hebben we enorm veel veranderingen gezien. Zo is ze minder houterig in haar beweging en struikelt niet meer. Haar bewegingen zijn symmetrisch en haar pengreep is prima. Romy is wel een kind dat het nut van bepaalde oefeningen moet inzien want anders verandert ze niet zo snel. Zo zullen er meer zijn. Bij het eind-onderzoek scoorde Romy op alle vlakken een ruim voldoende en daarom werden de MRT-lessen afgesloten.

 

Wij als ouders hebben Wendelyn als een warm, begripvol en geduldig persoon leren kennen. ze weet waar ze over praat en toont oprechte interesse.

 

Wij raden de lezers/lezeressen van dit stukje zeker aan om bij mrt-mercurius aan de slag te gaan!

 

Wendelyn, bedankt!


Magda en Romy.


>>>>>


Nieuw Lekkerland, april 2011

Wij als ouders kunnen MRT training (en dan gegeven door Wendelyn Bravenboer natuurlijk!) van harte aanbevelen. Toen wij een jaar geleden voor het eerst met haar in aanraking kwamen, was onze eerste indruk wat een warme persoonlijkheid! Onze dochter Ellis voelde zich ook prima op haar gemak.


Omdat Ellis destijds als het ware vast zat aan allerlei elastiekjes, en dan bedoelen we haar ledematen die dus allemaal aan elastiekjes vastzaten, zijn we met MRT training begonnen.

Na een jaar van hard werken, maar op een leuke gezellige manier, zijn de elastiekjes verdwenen!


En Ellis heeft zelfs haar zwemdiploma behaald! Wij zijn er van overtuigd dat zij dit behaald heeft mede door MRT training! Ze is veel zelfverzekerder geworden en ze huppelt, letterlijk en figuurlijk, door het leven!!


Hartelijke groeten van Jan, Marieke en Ellis Dannenberg.


>>>>>


Rotterdam, december 2010

Sep is een jongen die erg van spelen houdt. Schoolwerk is niet zijn hobby. In zijn klas zitten kinderen die vrij slim zijn en aanzienlijk sneller zijn in het leren dan Sep. Hij voelt zich daardoor de mindere. Hij speelt graag met de andere jongens, maar praat liever niet over school en schoolwerk. In groep vijf zat hij niet lekker in zijn vel. Hij was gauw in tranen en voelde zich regelmatig ziek. Hij had last van faalangst. We wisten niet wat er aan de hand was en wat wij er aan konden doen. Een van de juffen van de school wees ons op MRT.


Sep is in eerste instantie begonnen in Den Haag, Sep zat toen ondertussen in groep zes, maar door omstandigheden zijn we daar gestopt. We zijn toen op internet gaan zoeken naar andere MRteachers en kwamen bij Wendelyn. In november 2008, Sep was net 11, hij zat in groep zeven, zijn we daar begonnen. Uit de test, die Wendelyn bij hem af nam, kwam dat zijn grove motoriek voldoende was, maar vooral de kleine motoriek was niet goed ontwikkeld (waarschijnlijk de reden dat hij onder andere een hekel had aan schrijven). De samenwerking tussen de hersenhelften was onvoldoende, waardoor hij erg moest nadenken voordat hij iets op papier kon zetten. Dit kostte veel energie. Ook kan dat onrust in zijn hoofd en lichaam verklaren.


Sindsdien zijn we elke maandagmiddag naar Wendelyn gegaan. Dat hij al bekend was met de oefeningen gaf hem zelfvertrouwen. Elke keer had Wendelyn weer andere oefeningen bedacht. Eerst een aantal weken in de gymzaal, tot groot genoegen van Sep en de andere jongens en een meisje. Met grote en kleine ballen, met tennisrackets, tolletjes, hollen, rennen, springen. Dan weer een aantal weken in het klaslokaal, tot iets minder groot genoegen, maar toch ook weer met allerlei leuke spelletjes. De kinderen hadden niet in de gaten dat ze ondertussen aan allerlei reflexen, samenwerkende hersenhelften en motorieken aan het werken waren. Voor thuis kregen we huiswerk mee. We deden regelmatig oefeningen, beweeg- en schrijfoefeningen.


Ondertussen merkten wij dat het beter ging met Sep, thuis en op school. Hij ging zich zelfverzekerder voelen. Zijn schrijven ging steeds sneller en netter. Hij ging met meer plezier naar school. Bij de maandagmiddagbijeenkomsten ging het ook goed. Hij was de oudste van het groepje, kon de opdrachten goed en had er plezier in. Hij was erg gevoelig voor de complimentjes die Wendelyn hem gaf. Na bijna 25 à 30 keer heeft Wendelyn Sep weer getest. Op bijna alle vlakken was Sep erg vooruit gegaan. Het is grappig om te merken dat zijn gedrag en gevoel zo veranderd is, hij voelt zich zoveel beter, en dat dat ook aan de MRT testen te zien is. Doordat reflexen zijn verdwenen en hersenhelften beter samenwerken, is zijn werktempo verhoogd. Hij hoeft minder na te denken als hij iets moet schrijven en kan heel keurig schrijven. Hierdoor is hij minder bang fouten te maken en voelt zich beter thuis in de groep.


Wij zijn erg blij dat we naar MRT zijn gegaan. Het heeft voor Sep enorm veel opgeleverd. Het was er gezellig, het was een leuk groepje kinderen, de juf was leuk en het snoepje aan het eind was ook heerlijk, vooral die vissen waar je een blauwe tong van kreeg.


Sep, Thijs en Lucie,


>>>>>


Dordrecht, december 2010

Onze dochter heeft een jaar op mrt gezeten. Waarom hebben we contact met de mrt-mercurius praktijk opgenomen? Wij hadden vragen over haar motorische ontwikkeling. Toen ze is begonnen, had ze moeite met haar evenwicht, bijvoorbeeld: ze kon niet op het randje van de stoep in balans lopen. Ze had ook moeite om zich te concentreren op school en had weinig rust in haar lichaam. Ze bleef vaak in haar “eigen wereldje”.


Met behulp van mrt heeft onze dochter haar evenwicht teruggevonden. Ze kan rustig blijven zitten en ze kan dus zich langer concentreren. Gedurende het jaar vond ze het leuk en grappig om de dagelijkse oefeningen te doen.


Met behulp van de MatriXcoaching heeft ze geleerd om haar angst voor honden en katten te overwinnen: zij kan nu lopen en fietsen als honden en katten rondlopen. Onze ervaring is heel positief.


Anoniem, op verzoek van de ouders.


>>>>>


Capelle a/d IJssel, februari 2009

Onze zoon Tom (8) heeft na twee en een half jaar met succes zijn MRT eindtoets gehaald. In deze periode is hij langzaam vooruit gegaan en heeft nu veel meer zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen in plaats van zeggen dat hij het niet kan. Tom had een houterige motoriek, concentratieproblemen, kon slecht meerdere dingen onthouden, heeft veel moeite gehad om te leren praten en loopt achter op school  met leren lezen.

 

Twee en een half jaar terug zijn wij via school bekend geworden met MRT. Wat het voor een kind kan betekenen en waar je als ouders tegen aan loopt als de lijntjes tussen beide hersenhelften niet goed gevormd worden. Veel van de signalen die wij hadden gezien werden bevestigd in het intakegesprek. Door oefeningen zowel in de vorm van spelletjes, puzzels en lichamelijke motoriek oefeningen is Tom zijn motoriek en concentratie vermogen veel verbeterd. Het leren lezen gaat inmiddels makkelijker en voetballen doet hij nu ook met meer plezier. Ook wij, als ouders, hebben geleerd Tom nog beter te 'lezen', helpen en begeleiden.

 

In de afgelopen jaren heeft hij met veel geduld, enthousiasme en aanmoediging van Wendelyn veel geleerd en zijn we als ouders enorm blij dat we met MRT zo goed zijn geholpen en nu een zoon hebben die gelukkiger is met zichzelf en weet dat hij dingen kan.


Groetjes, Marlies, Jan en natuurlijk Tom.

 
plezier in training